Bugün,ilk defa hayatımda bir bir şey alırken sevinmeden aldım.İki gündür hem kendimi hem de kilometrelerce uzaktaki anne ve babamı strese soktuğum fotoğraf makinesi problemi ortadan kalktı...yani tamamen değil tabi ki.
2.5 sene önce babamdan etkilenerek ikinci el bir Canon 300D almıştım.O günden beri makinemi çok sevdim ve bu işin üstüne profesyonelce eğilmeye çalıştım. Bu konuda da okul kulübümüzdeki arkadaşlarımı ve fotoğraf gezilerini unutamam.Süper bir makine değildi 300D ciğim ama o benim ilk göz ağrımdı,bütün zorluklarına rağmen (vista uyumsuzluğu,ERROR 99'u,vs.vs.vs.) ben de onu sevdim.Fakat gel gelelim son 6 ayda makinem daha bir zorluk çıkarmaya,beni yarı yolda bırakmaya başladı.Neyse 'yaptırım' diye göz ardı ettim.Sonunda bu karşılaştığım problemlerin genel olduğunu, eskiyen her makinede çıkabileceğini öğrendim ve makinemi biraz bakımdan geçirdikten sonra onu son nefeslerini vereceği Prag'a getirdim.....ve sonunda dün fotoğraf makinem öldü.Evet utanmadan söylüyorum: ağladım.Hemde hüngür hüngür.Hem makinem bozuldu diye ama daha çok Prag'ta bozuldu diye.Beni en terk etmemesi gereken zamanda göçtü gitti sevgili makinem.Yaptırsam mı ,ne yapsam diye babamın kafasının etini yedikten sonra bir adet compakt digital makine almaya karar verdik beraberce(550 tl ye aldığım makineyi 320 tl yaptırmak evlat acısı gibi oturacağından)Şimdi karşımda bir yanda 300D, diğer bir yanda ise Olympus Fe-47 duruyor.Üzülmemek elde değil benim için.Ama hayat devam ediyor ve artık bu bloga da kendi çektiğim fotoğrafları yüklemeliyim.Daha fazla yas tutmadan,yeni makinemle prag sokaklarını ve çevresini, kendi bakış açımdan yansıtmaya çalışacağım.Bir arada 300 D ciğim anısına son çektiği -çekebildiği Cesky Krumlov fotoğraflarını yükleyeceğim....Görüşürüz.://
2.5 sene önce babamdan etkilenerek ikinci el bir Canon 300D almıştım.O günden beri makinemi çok sevdim ve bu işin üstüne profesyonelce eğilmeye çalıştım. Bu konuda da okul kulübümüzdeki arkadaşlarımı ve fotoğraf gezilerini unutamam.Süper bir makine değildi 300D ciğim ama o benim ilk göz ağrımdı,bütün zorluklarına rağmen (vista uyumsuzluğu,ERROR 99'u,vs.vs.vs.) ben de onu sevdim.Fakat gel gelelim son 6 ayda makinem daha bir zorluk çıkarmaya,beni yarı yolda bırakmaya başladı.Neyse 'yaptırım' diye göz ardı ettim.Sonunda bu karşılaştığım problemlerin genel olduğunu, eskiyen her makinede çıkabileceğini öğrendim ve makinemi biraz bakımdan geçirdikten sonra onu son nefeslerini vereceği Prag'a getirdim.....ve sonunda dün fotoğraf makinem öldü.Evet utanmadan söylüyorum: ağladım.Hemde hüngür hüngür.Hem makinem bozuldu diye ama daha çok Prag'ta bozuldu diye.Beni en terk etmemesi gereken zamanda göçtü gitti sevgili makinem.Yaptırsam mı ,ne yapsam diye babamın kafasının etini yedikten sonra bir adet compakt digital makine almaya karar verdik beraberce(550 tl ye aldığım makineyi 320 tl yaptırmak evlat acısı gibi oturacağından)Şimdi karşımda bir yanda 300D, diğer bir yanda ise Olympus Fe-47 duruyor.Üzülmemek elde değil benim için.Ama hayat devam ediyor ve artık bu bloga da kendi çektiğim fotoğrafları yüklemeliyim.Daha fazla yas tutmadan,yeni makinemle prag sokaklarını ve çevresini, kendi bakış açımdan yansıtmaya çalışacağım.Bir arada 300 D ciğim anısına son çektiği -çekebildiği Cesky Krumlov fotoğraflarını yükleyeceğim....Görüşürüz.://
bebeim yaw çok üzüldüm hakikaten buna.. yani şimdi benim minnoşumun (panter demeliyim aslında) başına bişi gelse yıkılırım heralde. daha taksitleri bitmedi! ama sen de biliyorsundur, insanlar compact makinelerle neler çekiyorlar.. önemli olan kadraj, ışık.. biraz pozlama değeriyle oynadın mı al sana taş gibi fotoğraf. o makinenin de az buçuk vardır ayarı heralde? hiç yoksa www.picnik.com gibi online edit programları var, azıcık oynarsın üzerinde balım. hadi ama fotoları bekliyoruz! öptüm seni çooook <3
YanıtlaSilmiray ablacım düşünmen yeter.ben zaten babamın makinesini bile almadım cnm büyük sorumluluk demek.ama dediğin gibi kompak ın da var iyi yanları istediğin kadar zoom mesela :))
YanıtlaSil